Маълумоти умумӣ дар бораи факултетҳо

ДДТХ дорои 3 факултет мебошад... интихоби дуруст намоед!
  • Тиббӣ
  • 150 ҷой 80 ҷои шартномавӣ
  • 8010 сомонӣ
  • пардохти маблағи яксолаи таҳсил барои гурӯҳи шартномавии факултети тиббӣ
  • Мӯҳлати таҳсил 6 сол
  • 38 ихтисос
  • Муфассал
  • Педиатрӣ
  • 150 ҷой 80 ҷои шартномавӣ
  • 6400 сомонӣ
  • пардохти маблағи яксолаи таҳсил барои гурӯҳи шартномавии факултети педиатрӣ
  • Мӯҳлати таҳсил 6 сол
  • 38 ихтисос
  • Муфассал
  • Стоматологӣ
  • 50 ҷои шартномавӣ
  • 9040 сомонӣ
  • пардохти маблағи яксолаи таҳсил барои гуруҳҳи шартномавии факултети стоматологӣ
  • Мӯҳлати таҳсил 5 сол
  • 10 ихтисос
  • Муфассал
Хабарҳои мо
хабар, эълон, гузориш аз баргузории чорабиниву ҷамъомадҳо ва дигар маводҳои иттилоотии донишгоҳи давлатии тиббии Хатлон

Марги соҳибдил ҷаҳонеро далели кулфат аст,

Шамъ чун хомӯш гардад, доғи маҳфил мешавад.

 

Раёсати  Донишгоҳи давлатии тиббии Хатлон  дар якҷоягӣ бо ҷамъи устодону кормандони ДДТТ ба номи Абӯалӣ ибни Сино имрӯз мотам доранд. Марги нобаҳангом  яке аз устодони варзида, табиби номӣ, олими маъруф, омӯзгори мушфиқ, д.и.т., профессор Раҳмонов Раҳматулло Азизовичро субҳи 11-уми июл бехабар аз байни мо рабуд.  

  Раҳмонов Раҳматулло Азизович 28 –уми марти соли 1963 дар шаҳри Кӯлоб чашм ба олами ҳастӣ кушодааст. Соли  1987 факултаи табобатии Донишгоҳи Давлатии тиббии Тоҷикистонро хатм намудааст. Аз соли  1987 дар шуъбаи бемориҳои асаби  Беморхонаи Ҷумҳуривии клиники №3 ҳамчундухтур-интернат кор кардааст. Аз соли 1988 то соли 1993 ҳамчун духтури бемориҳои асаб дар беморхонаи Вилоятии шаҳри Кӯлоб, ҳамзамон муаллими колеҷи тиббии шаҳри Кӯлоб фаъолият намудааст. Дар соли 1990 ба шаҳри Томск ба Донишкадаи илмиву-тадқиқотии ирсии Академияи илмҳои тибби Русия ҳамчун унвонҷӯй дохил шуда, соҳиби унвони номзади илмҳои тиб дар риштаи асабшиносӣ ва баъдан бо талоши дарёфти зинаҳои баланди илмӣ ба гирифтани унвонҳои доктори илмҳои тиб ва професор шарафёб шуд. Аз соли 2007 то инҷониб шодравон Раҳмонов Раҳматулло Азизович сарварии кафедраи асабшиносӣ ва асосҳои ирсияти тиббии ДДТТ ба номи Абӯалӣ ибни Синоро ба дӯш дошт.

Дар давоми умри сипаригашта марҳум Раҳматулло Азизович худро ҳамчун мутахассиси кордону пуртаҷриба нишон дода, барои баланд бардоштани сатҳи дониш ва малакаи кориаш кӯшиши фаровон намуда буд. Ин буд, ки шодравон бо унвонҳои «Аълочии тандурустии Ҷумҳурии Тоҷикистон», «Аълочии маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон» ва медали «Хизмати шоиста» сарфароз гардидааст.

                Бо боварӣ ва ифтихори баланд метавон гуфт, ки Раҳмонов Р.А. дар давоми умри кӯтоҳ вале пурсамари хеш, рисолати инсонии худро дар назди халқу Ватан бо  сарбаландӣ иҷро намуда, бо амалҳои неку хирадпешагӣ ва дуои хайри ҳазорҳо нафар ниёзмандоне, ки аз дасташ накӯӣ дидаанд,  манзили охирати хешро пурнур гардонидааст. 

                Ҷои Раҳматулло Азизович дар қалбҳои мо ҳамкасбону шогирдонаш холӣ буда, меҳру муҳаббат ва хотираи неки ӯ дар ёдҳо ҷовидона боқӣ хоҳад монд.

Руҳат шод ва манзили охиратат обод бод, Раҳматулло Азизовичи азиз!

 

Бо эҳтиром, Раёсат ва ташкилотҳои ҷамъиятии ДДТХ

     Рӯзҳои 22-23 июни соли 2014 дар пойтахти вилояти Хатлон – шаҳри Бохтар Олимпиадаи ҷумҳуриявии донишҷӯёни макотиби олии Ҷумҳурии Тоҷикистон баргузор гардид. Дар олимпиада аз Донишгоҳи давлатии тиббии Хатлон    10 нафар донишҷӯён аз фанҳои зерин ширкат варзиданд: Комилова Бибисоро (донишҷӯйи соли дуюми факултети тиббӣ) – аз фанни забон ва адабиёти тоҷик, Ҳамроев Муҳаммадзамон (донишҷӯйи соли дуюми факултети тиббӣ) – аз фанни забони англисӣ), Абдуллоев Баҳруллохуҷа  (донишҷӯйи соли якуми факултети педиатрӣ)– аз фанни забони русӣ, Абдиназаров Сарвар  (донишҷӯйи соли якуми факултети тиббӣ) – аз фанни технологияи иттилоотӣ, Шарифов Мубориз (донишҷӯйи соли дуюми факултети тиббӣ) – аз таърихи халқи тоҷик, Юнусов Абдулоҷон (донишҷӯйи соли якуми  факултети стоматологӣ) – аз фанни математика, Ҷобири Қурбоналӣ (донишҷӯйи соли дуюми факултети тиббӣ) – аз фанни физика,  Тоатов Шаҳром (донишҷӯйи соли дуюми факултети стоматологӣ) – аз фанни химия, Авлиёзода Аҳмадҷон  (донишҷӯйи соли дуюми факултети тиббӣ) – аз фанни биология-экология ва Муҳаммади Саидмустафо  (донишҷӯйи соли дуюми факултети тиббӣ) – аз фанни фалсафа. Донишҷӯёнро дар олимпиада муовини ректор оид  ба таълиму тарбия дотсент Ғафуров Б.Ҳ., мудири кафедраи забонҳо н.и.ф. Қурбонмамадов С.Х., мудири кафедраи ҷомеашиносӣ дотсент Гулов А.А., мудири кафедраи хамия ва билогияи тиббӣ Чориев С.А., мудири кафедраи физика дотсент Ситамов С., омӯзгори фанни забони русӣ дотсент Должикова В.А., омӯзгори фанни англисӣ Маҳмадалиева С.А. ҳамроҳӣ намуданд.

     Боиси ифтихору сарбаландист, ки се нафар донишҷӯёнӣ мо ба гирифтани ҷойҳои ифтихорӣ мушарраф гардиданд: Комилова Бибисоро – сазовори ҷойи дуюм аз фанни забону адабиёти тоҷик, Ҷобири Қурбоналӣ – сазовори ҷойи сеюм аз фанни физика ва Авлиёзода Аҳмадҷон – сазовори ҷойи ифтихорӣ аз фанни биология-экология гардиданд. Албатта, чунин натиҷагирӣ барои як донишгоҳи навтаъсиси тиббии вилояти Хатлон чандон бад нест. Вале маъмурияти донишгоҳ бар онанд, ки Донишгоҳи давлатии тиббии Хатлон    дар қатори дигар мактабҳои олии Ҷумҳурии Тоҷикистон бояд мавқеи сазовори худро ишғол намояд. Аз ин сабаб,  баланд бардоштани сифати таълим, ба талаботҳои муосир мувофиқ гардондани дониши толибилмон ва минбаъд дар озмуни олимпиадҳои чӣ ҷумҳуриявӣ ва чӣ байналхалқӣ иштирок ва сазовори ҷойҳои намоён гардидани донишҷӯёни ин таълимгоҳ яке аз масъалаҳои ҷиддӣ мебошад ва ҳамеша дар мадди назари роҳбарияти донишгоҳ қарор дорад.

  

Ғафуров Б.Ҳ. – муовини ректор оид ба таълиму тарбия

Қурбонмамадов С.Х. – мудири кафедраи забонҳо

Одинаев С.П. – сармутахассис оид ба назорати сифати таълим

   

      Дар доираи нақшаи Клуби сайёҳии Донишгоҳи давлатии тиббии Хатлон сафари навбатии омӯзгорону донишҷӯён ба яке аз ҷойҳоми зебоманзару афсонавии вилояти Хатлон – Чилдухтарон баргузор гардид.

      Дар ин сафар раиси Клуби сайёҳии донишгоҳ Аҳадов Ш.Ф., мудири кафедраи фанҳои клиникӣ Қузибаева Н.К., мудири кафедраи забонҳо Қурбонмамадов С.Х., мудири кафедраи информатика ва физикаи тиббӣ Ситамов С., саромӯзгори кафедраи забонҳо Должикова В.А., омӯзгори кафедраи морфология ва физиологияи одам Худойбердиев А., даҳ нафар донишҷӯёни соли дуюм ва панҷ нафар донишҷӯёни соли аввал ва ман – саромӯзгори кафедраи забонҳо Одинаев С.П. ширкат намудем.

 

     Дар роҳи сафар сараввал аз қалъаи машҳури таърихӣ –Ҳулбук, оромгоҳи Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ дидан  намудем. Ҳангоме ки ба ноҳияи Муъминобод ворид гардидем, дар сари роҳ Чашмаи Ният ном мавзее будааст, ки бо оби мусаффо ва шифобахши худ диққати мусофиронро ба худ ҷалб менамояд ва ҳар касе ки аз ин мавзеъ гузар мекунад, ҳатман аз оби ин чашмаи машҳур нуши ҷон менамояд.

     Баъди  ба маркази ноҳияи Муъминобод расидан роҳи мо ба сӯи манзили мақсуд – деҳаи Чилдухтарон идома меёфт. Гарчанде роҳ то ин деҳа чандон ҳамвору асфалтпӯш набошад ҳам, аз шавқу шӯри баланди дидани ин мавзеи биҳиштосо лаҳзае моро на бардору зани нақлиёт монда мекарду на номуосиди роҳ. Қарибии бегоҳ ба деҳаи Чилдухтарон расидем ва дар хонаи яке аз сокинони ин деҳа меҳмон шудем ва бори дигар ба ҳиммату дасту дили кушоди мардуми одии куҳистон қоил шудем.

     Баъди каме баромадани куфти ба сӯи Чилдухтарон ба нақлиёти барои ин роҳ мувофиқи соҳибони хона роҳ пеш гирифтем. Ҳамаи мо ба ин мошини боркаш савор шудему аз манзараҳои дилфиреби кишвари маҳбубамон чашми ҳайрату ифтихормандӣ медӯхтем. Рости гап, баъди тамошои филми машҳури Борис Кимёгаров аз рӯи “Шоҳнома”-и безаволи Абулқосим Фирдавсӣ солиёни дарозу орзуи дидани ин мавзеи афсонавиро доштам ва бовариам намоемад, ки ниҳоят он ҷомаи амал мепушад. Куҳои сар ба фалак кашидаи Чилдухтарон, манзараи аз филми “Рустам ва Суҳроб” барои мо шинос дар дилу кас ҳисси аҷиби суруру шодмониро бедор менамуд. Ин куҳҳо гӯё маҷассамаи инсонҳое ҳастанд, ки сирру асрори хосаеро дар худ ниҳон доранд. Барои тамошобин онҳо муҷассамаи олиҳаи зебоӣ, рамзи покию ватанпарварӣ ва ҳуббулватанро гӯшаи имон донистан мебошанд. Оид ба кӯҳҳои Чилдухтарон байни аҳолӣ ва мардуми таҳҷоӣ нақлу ривоятҳои зиёде мавҷуданд. Таърихнигорон барои мо ривояти аҷибу ҳикматомезеро боқӣ гузоштаанд. Душмани ғаддоре ки ба ин русто ба мақсади ғорату асиргирӣ ҳуҷум карда буданд, ба ҳамлаи шадиди мардуми ба ору номус дучор гардиданд. Барои ҳимояи марзу буми хеш тамоми пиру барно, ҳатто духтарони хушлиқоиву паричеҳра ва товусхироми ин ин сарзамин бархестанд. Вале ба қувваи садчанди аду муқовимат кардан ғайриимкон буд ва мардуми зиёде пиру барно аз дасти ин ҷаллодони одамсурат ба қатл расиданд. Духтарони покдоман ба фишори шадиди душмани хунхор тоб наоварда ба сӯи кӯҳҳо паноҳ бурданд. Аммо мақсади душманон зинда дастгир кардани онҳо буд. Духтарон чун мебинанд, ки аз дастаи ин галаи гургони хунхоршаъну шараф ва покдоманиашонро наҷот дода наметавонанд, рӯ ба даргоҳи Худо оварда, аз ин девсиратон наҷот додани худро талаб мекунанд. Бо амри Худованди мутаол ҳар яке аз аз онҳо дар ҷои исташон ба санг табдил меёбанд.  Солиёни зиёде ин кӯҳҳо рамзи покдоманию озодагӣ, втанпарварию хештаншиносӣ дар қиём истодаанд.

      Чи ривояти ибратомӯзе... Вақте ки ин қиссаро ба донишҷӯён нақл мекардам, дар чеҳраи онҳо ҳиссиёти омехтаеро пайхас мекардам, ки ифтихормандӣ аз ин олиҳаҳои покдоман, дарси меҳанпарастӣ ва шукргузорӣ аз ватани маҳбубамонро ифдода  мекард.

 

       Рӯзи дигар аз мавзеъҳои гуногуни ин ноҳия аз ҷумла чашмаи Марво ва Савро, оромгоҳи машҳури шоҳи Хомӯш дидан намудем.

 

 

Одинаев С.П. – саромӯзгори кафедраи забонҳои ДДТХ

       

Саломуддин Ҷабборовичи гиромиқадр!

Раёсат, ташкилотҳои ҷамъиятӣ ва ҳайати профессорону устодони Донишгоҳи давлатии тиббии Хатлон  Шуморо ба ифтихори ҷашни 50-солагиатон самимонаву содиқона табрику таҳният гуфта,  ба Шумо нахуст тандурустӣ, сарсабзӣ, иқболи баланд ва дар тайёр намудани мутахассисони баландихтисоси тиббӣ баҳри пешрафти соҳаҳои гуногуни ҷамъиятиву давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистони соҳибистиқлол барору комёбӣ таманно доранд.

       Ҳамагон хуб медонанд, ки саҳми Шумо дар таълим, тарбия ва ба камол расонидани шогирдон бениҳоят бузург аст. Шумо дар тӯли умри пурбаракати хеш қуллаҳои нав ба нави илмро фатҳ намуда, то дараҷаи доктори илм ва ба унвони Академики Академияи илмҳои тиббии ҷумҳурӣ  расидаед.

       Хушбахтона, имрӯзҳо дар қаламрави мамлакат  фаъолияти Шумо дар соҳаи  таълим ва тарбияи кадрҳои баландпояи тиббӣ назаррас аст, ки нафъи он ба рушду густариши илми тиб, илму маориф ва сиёсати иҷтимоии ҷомеаи навини мо равона гардидааст,  Ин ҳама боиси ифтихор ва шарафмандист.

       Заҳматҳои шоистаи Шумо бо Ҷоизаи созмони ҷавонони Тоҷикистон, Ҷоизаи давлатии ҶТ ба номи Исмоили Сомонӣ дар соҳаи илму техника, бо медали Хизмати шоиста, бо унвони фахрии Корманди шоистаи Тоҷикистон  ва бо нишонҳои Аълочии  маорифи Тоҷикистон, Аълочии тандурустии Тоҷикистон, аз ҷониби Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон  қадр карда шудааст. Бо қалами Шумо 10 монография, 10 ихтироот ва беш аз 200 мақолаҳои илмӣ таълиф ёфта, зери роҳбарии Шумо 7 нафар олимони ҷавон рисолаҳои номзадиро бомуваффақият дифоъ намудаанд.

       Мо дар таҷлили 50-солагии зодрӯзатон ба Шумо ҳамэҳсосу ҳамдилем. Умед дорем, ки қалби саршори Шумо хурӯшу туѓёни тоза гирифта, мардуми тоҷикро боз ҳам шодоби илму  маърифат мегардонад.

        Бори дигар, Шумо ва аҳли хонадони Шуморо табрику таҳният мегӯем ва бароятон тамоми хушиҳои зиндагиро орзу менамоем.

        Ҷашни 50-солагӣ муборак, устоди азиз!

 

Бо эҳтироми самимӣ,

Раёсати ДДТХ

Подкатегории